διδάσκοντας κιθάρα στους πρόσφυγες | συνέντευξη

Η Αννίτα Ματζουράνη, είναι μια σπουδαία γυναίκα, μια αξιέπαινη και ξεχωριστή καθηγήτρια μουσικής, ένας υπέροχος άνθρωπος. Το ξέρω πολύ καλά από την επικοινωνία που είχαμε τον τελευταίο καιρό για την προετοιμασία αυτής της συνέντευξης – κι ας μην την έχω συναντήσει από κοντά!

Η Αννίτα Ματζουράνη, μας μιλά εδώ, στις «σελίδες κιθάρας», για την εμπειρία της από τη διδασκαλία κιθάρας στους πρόσφυγες που βρέθηκαν στους καταυλισμούς της Μυτιλήνης – Μόρια και Καρά Τεπέ και τώρα, αυτή τη χρονιά, σε δομές φιλοξενίας ανηλίκων.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε περιγράφει τις συνθήκες που βίωσε η ίδια και οι μαθητές της, τις ωραίες στιγμές που έζησε, τις ανθρώπινες σχέσεις που δημιούργησε με προσφυγόπουλα. Ακόμη, εξηγεί τη μέθοδο και τη δομή του μαθήματος κιθάρας σε ανθρώπους που έζησαν την απόλυτη δυστυχία, την απόλυτη φτώχεια, αλλά απέδειξαν ότι παλεύουν, ελπίζουν, προσπαθούν.

Αννίτα Ματζουράνη

Μιχάλης Βουτσαδάκης: Στο πλαίσιο ποιου προγράμματος γίνονται τα μαθήματα μουσικής στους πρόσφυγες; Πότε ξεκίνησε το πρόγραμμα; Συνεχίζεται ακόμη;

Aννίτα Mατζουράνη: To πρόγραμμα ξεκίνησε το Πάσχα του 2017, με την Ολλανδική ΜΚΟ “Connect By Music”, ιδρυτής της οποίας είναι ο Adriaan Kok, στο “Hospitality Municipality Centre Kara Tepe”. Εξαιτίας των υψηλών προσφυγικών ροών, επεκτάθηκε και σε άλλα camps – δομές, όπως το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) Προσφύγων στη Mόρια (Hotspot Μόριας). Φανταστείτε ότι το camp (που κάποτε ήταν στρατόπεδο) είχε δυνατότητα φιλοξενίας 2.500-3.000 χιλιάδων ατόμων. Την περίοδο 2019-20, φιλοξενούσε περισσότερους από 23.000 πρόσφυγες! Συνεπώς, καταλαβαίνετε την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που ανέκυψαν: καταρχήν η επιβίωσή τους, οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας και η μόρφωσή τους.

Σε εξωτερικούς χώρους, υπήρχαν σχολεία με την υποστήριξη άλλων ΜΚΟ, καθώς και της Unicef. To πρόγραμμα των μαθημάτων μουσικής υλοποιήθηκε με το σκεπτικό να λειτουργήσει θεραπευτικά και δημιουργικά σε παιδιά και ενήλικες με τραυματικές εμπειρίες, κάτι το οποίο είχε, πράγματι, πολύ δυνατά αποτελέσματα.

Μάθημα κιθάρας στο hot-spot της Μόριας

Μ.Β.: Φέτος συνεχίζονται τα μαθήματα με τους πρόσφυγες;

A.M.: Τα μαθήματα μουσικής (διδασκαλία και εκμάθηση κιθάρας) συνεχίζονται κανονικά μέχρι και σήμερα. Σε ό,τι με αφορά, το 2017-20, συνεργάστηκα με την Ολλανδική ΜΚΟ “Connect By Music”, (CMB).

Η κιθάρα ήταν πρωτόγνωρη για όλους. Αυτό δεν ήταν τυχαίο: στις περισσότερες χώρες από τις οποίες προέρχονταν, η μουσική παιδεία ήταν απαγορευμένη! Συνεπώς, αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν να μάθουν κάτι το οποίο δεν γνώριζαν. Μέσα σε 6 μήνες, κάναμε την πρώτη μας συναυλία! Αποκορύφωμα ήταν η συναυλία το Καλοκαίρι του 2019 στο Κάστρο της Μυτιλήνης, παρουσία 2.500 θεατών, με 80 μουσικούς επί σκηνής! Από αυτούς οι 65 ήταν κιθαριστές. Συμμετείχαν και Ολλανδοί μουσικοί, κάποιοι επαγγελματίες και γνωστοί στην πατρίδα τους και άλλοι νεότεροι, οι οποίοι ήταν φοιτητές που ειδικεύονταν στη μουσικοθεραπεία.

Σήμερα, συνεχίζω τη διδασκαλία μουσικής σε πρόσφυγες, αλλά σε διαφορετική βάση, όχι πλέον σε camps, αλλά σε δομές φιλοξενίας ανηλίκων και άλλων ευάλωτων ομάδων, που προσφέρονται από τη ΜΚΟ «Ηλιακτίδα – ΑΜΚΕ», την οποία έχει ιδρύσει η κυρία Ανδρεαδέλλη Βασιλική. Για λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν δημοσιεύουμε οπτικοακουστικό υλικό, καθώς πρόκειται κυρίως για ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα, που οι γονείς τους είτε δεν είναι εν ζωή, είτε είναι, αλλά για διάφορους λόγους τα στέλνουν σε άλλες χώρες, ώστε να μη ζουν σε εμπόλεμη ζώνη και συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Η αφίσα της μεγάλης συναυλίας στο Κάστρο της Μυτιλήνης

Μ.Β.: Περιγράψτε μας πώς γίνεται ένα μάθημα. Είναι ένα τυπικό μάθημα κλασικής κιθάρας ή όχι;

A.M.: Σαφώς δεν ακολουθείται η δομή μαθήματος ενός Ωδείου. Είναι διαφορετική η προσέγγιση, όχι μόνο επειδή οι πρόσφυγες έρχονται συνήθως με την προοπτική να μείνουν προσωρινά στη χώρα μας, αλλά κυρίως γιατί ο ψυχισμός των προσφύγων-μαθητών είναι τελείως διαφορετικός. Στη Μόρια και το Καρά Τεπέ, αρκετοί από τους μαθητές μας, είχαν κάνει απόπειρες αυτοκτονίας! Πολλά από τα παιδιά, μας έλεγαν ότι έβρισκαν διέξοδο χάρη στη μουσική! Λόγω αυτών των αντίξοων συνθηκών, έπρεπε να βρει κανείς έναν διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας, απτό και γρήγορο, ώστε μέσα σε 2-3 μαθήματα, τα παιδιά να μπορούν να παίξουν ταμπλατούρα. Πολλοί παρακινούσαν και άλλους φίλους τους. Γι΄αυτό είχαμε πάρα πολλές ώρες μάθημα, για να μπορέσουμε να καλύψουμε την υψηλή ζήτηση που δημιουργήθηκε. Έχουν περάσει πολλές χιλιάδες παιδιών από τα μαθήματα. Για κάποιους υπήρχε λίστα αναμονής έως και δυο μήνες! Επί χρόνια, όλοι μιλούσαν για μας, τις δραστηριότητες και τις συναυλίες μας.

Σε μια από τις συναυλίες της Προσφυγικής Ορχήστρας του CBM στο Καρά Τεπέ, 2018

Μ.Β.: Πού γίνονται τα μαθήματα, πόσοι συμμετέχουν, ποια είναι η ύλη ή το διδακτικό αντικείμενο;

A.M.: Το μάθημα γινόταν σε containers σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που ήταν εξοπλισμένοι με μουσικά όργανα, πίνακες διδασκαλίες κτλ. Υπήρχαν τριών ειδών μουσικές δραστηριότητες: μαθήματα κιθάρας, πλήκτρων και κρουστών. Τα μαθήματα ήταν ομαδικά. Προ covid-19, η τάξη ήταν πολυπληθής, είχε έως και 22 άτομα. Τα μαθήματα ήταν ωριαία και γίνονταν καθημερινά. Σε κάθε δομή υπήρχε συγκεκριμένο πρόγραμμα και ήταν καταγεγραμμένο ποια και πόσα παιδιά θα έρχονται σε ποιες μέρες και ώρες.

Για παράδειγμα, δίδασκα στη Μόρια από 10.00 – 14.00 και στη συνέχεια έως τις 18.00 στο Καρά Τεπέ. Γενικότερα, όμως τα μαθήματα της κιθάρας διεξάγονταν καθημερινά από το πρωί μέχρι στις 20.00 το βράδυ σε όλες τις δομές.

Ως προς την ύλη, αρχικά δεν ήταν καθορισμένη. Στην αρχή επιδίωξα οι μαθητές να γνωρίσουν την κιθάρα ως όργανο, ν’ αποκτήσουν κάποια χαρακτηριστικά ακούσματα, ευελπιστώντας έτσι να γνωρίσουν και ν΄αγαπήσουν τον «κόσμο» της μουσικής. Έτσι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την κιθάρα καλύτερα, να δουν πώς παίζεται, με διαφορετικούς τρόπους (συγχορδίες, κλασικό ρεπερτόριο κτλ.) και να ακούσουν τις διακυμάνσεις του ήχου της.

Σε καθημερινή βάση τους προσφέραμε ακούσματα τόσο δυτικοευρωπαϊκού ρεπερτορίου, όσο και διαφορετικών εθνικοτήτων από τις χώρες προέλευσής τους. Στη συνέχεια, μου ζητούσαν κάποια τραγούδια από τις δικές τους χώρες. Τους παίζαμε τη μουσική και τα αγαπημένα τους τραγούδια για να έχουν το κίνητρο να μάθουν. Από τους μαθητές μου, επέλεξα και κάποιους ως βοηθούς, οι οποίοι αναπτύχθηκαν πολύ γρήγορα, γιατί «διψούσαν» για μάθηση.

Είναι τόσα τα πράγματα που θα μπορούσαν να ειπωθούν για τη διδασκαλία… Αυτή είναι μια συνοπτική περιγραφή,  που δεν αντανακλά το βάθος και το μέγεθος της διδακτικής εμπειρίας.

Τιμητική Πλακέτα στην Αννίτα Ματζουράνη: ΚΥΤ Μόριας, Ιούλιος 2018

Μ.Β.: Ποιο είναι το πρότυπο της διδασκαλίας που εφαρμόζετε;

A.M.: Η ύλη στην αρχή, βασίζεται σε ταμπλατούρα, γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να πειθαρχήσουν, δεν έχουν την αντοχή και την υπομονή να μάθουν να διαβάζουν πεντάγραμμο, καθώς λόγω των τραυματικών εμπειριών, έχουν έναν βεβαρυμμένο ψυχισμό. Όταν πια τα παιδιά έχουν εξοικειωθεί με την ταμπλατούρα και τους έχει  «κερδίσει» το μάθημα, έχουν αγαπήσει τη μουσική, στη συνέχεια τους διδάσκω βασικές αρχές ρυθμικής αγωγής και σημειογραφίας, ώστε να μπορούν να διαβάζουν μια παρτιτούρα και να μετρούν. Μετά από δυο έτη ενασχόλησης και με την παρότρυνση της ΜΚΟ CBM, μου ζητήθηκε να γράψω μια μουσική μέθοδο διδασκαλίας της κιθάρας για πρόσφυγες, με στόχο να μάθουν τα πρώτα βήματα της μουσικής στην ανάγνωση παρτιτούρας, ταμπλατούρας και εξάσκηση συγχορδιών. Τα παιδιά είχαν πλέον το δικό τους βιβλίο διδασκαλίας, το οποίο περιελάμβανε, ασκήσεις στην ταστιέρα της κιθάρας, ασκήσεις σε ανοικτές και κλειστές θέσεις στις χορδές, ακόρντα και τραγούδια.

Όλα τα παραπάνω, διατίθενται τόσο σε ταμπλατούρα, όσο και σε παρτιτούρα. Επίσης η μέθοδος περιλαμβάνει και μια σειρά από παραδοσιακές τους μελωδίες και τραγούδια. Τα παραπάνω τα έχω διασκευάσει για κιθάρα, έχοντας χρησιμοποιήσει μια εκδοχή με ταμπλατούρα, την κλασική σημειογραφία και την αντίστοιχη  με ακόρντα. Πολλά από αυτά τα τραγούδια, τα είχαν προτείνει τα ίδια τα παιδιά στο πλαίσιο του μαθήματος.

Στη μέθοδο, περιλαμβάνονται κάποια από τα πρώτα τους ακούσματα. Αυτά όμως είναι ελάχιστα, σε σχέση με τον μεγάλο αριθμό τραγουδιών που έχω καταγράψει σε παρτιτούρα και διασκευάσει για κιθάρα για τις ανάγκες του μαθήματος και των συναυλιών. Αντιλαμβάνεστε ότι χρειάζονται άπειρες ώρες για να ακούς τα μουσικά υποδιαστήματα, καθώς, όπως γνωρίζετε, η ανατολίτικη μουσική έχει υποδιαιρέσεις του ημιτονίου (μόρια). Δεν είναι συγκερασμένο το σύστημα, όπως στη δυτική μουσική (τόνοι – ημιτόνια). Είναι πολύ δύσκολο να καταγράψεις τραγούδια, τα οποία δεν μεταφέρονται ακέραια με το συγκερασμένο σύστημα μουσικής.

Οι μαθητές κρατώντας τη μέθοδο του CBM, της Αννίτας Ματζουράνη

Μ.Β.: Αν υπάρχει κάποιος μαθητής που έχετε ξεχωρίσει, ποιος είναι; Ποια η εθνικότητά του; Ποια η εξέλιξή του;

A.M.: Σαφώς υπάρχουν πολλοί μαθητές που εξελίχθηκαν σε βοηθούς μου. Στην αρχή, με βοηθούσαν ως προς τη συνεννόηση με τη γλώσσα, που είναι ένα στοιχείο πολύ σημαντικό για να μπορέσεις να επικοινωνήσεις με τα παιδιά, γιατί δυστυχώς δεν μιλάνε όλοι Αγγλικά. Επομένως χρειάζεσαι βοήθεια, ώστε να μπορέσεις να μεταφέρεις την ενέργεια του μαθήματος και να είναι απολύτως κατανοητό από την πλευρά τους. Στη συνέχεια ορισμένα παιδιά εξελίχθηκαν και έγιναν βοηθοί μέσα στην τάξη. Έτσι ακόμη και στη σπάνια περίπτωση απουσίας μου, λόγω παράλληλων υποχρεώσεων ως προς τη ΜΚΟ (π.χ. οργάνωση συναυλιών, συνεντεύξεις τύπου, συναντήσεων κτλ.) υπήρχαν μαθητές που έκαναν το μάθημα σύμφωνα με τις οδηγίες μου και τον τρόπο που τους υποδείκνυα.

Ένας από τους πρώτους μου βοηθούς που διδάσκει μέχρι και σήμερα, είναι Αφγανός-Πακιστανός, ο οποίος αυτή τη στιγμή, κάνει μαθήματα κιθάρας σε μια άλλη ΜΚΟ με παιδιά και ενήλικες από το νέο camp (Μαυροβούνι), ακολουθώντας τη δική μου μέθοδο διδασκαλίας.

Ο Χρήστος Θηβαίος, προσκεκλημένος της ΜΚΟ «Συνύπαρξη», στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, μετά από συναυλία του μαζί με προσφυγόπουλα

Μ.Β.: Πώς εξασφάλισαν μουσικά όργανα οι μαθητές;

A.M.: Η ΜΚΟ CBM είχε την ευελιξία και την οικονομική δυνατότητα να δίνει κιθάρες στα παιδιά, για να μελετάνε εκτός μαθήματος, όταν ήταν στις σκηνές τους. Tα παιδιά έβλεπαν την κιθάρα ως μια σανίδα σωτηρίας! Μας παρακαλούσαν να τους δανείσουμε  κιθάρες, ώστε να έρχονται διαβασμένοι την επόμενη ημέρα. Διψούσαν για γνώση. Επειδή ήταν δύσκολες οι συνθήκες διαβίωσής τους, το να έρχονται στο μουσικό σχολείο, ήταν γι΄αυτούς οξυγόνο. Γι΄αυτό είχαμε την καθημερινή τους παρουσία στα μαθήματα, για να ξεφύγουν τα παιδιά από τη δυσχέρεια, τη βιαιότητα και να έρχονται για μια ώρα να πάρουν μια ανάσα και να μπουν σε έναν διαφορετικό κόσμο έξω από το δικό τους.

Κατόπιν έκκλησης των μαθητών να παίρνουν την κιθάρα να μελετάνε στη σκηνή τους και λόγω της ανάγκης να έρχονται διαβασμένα τα παιδιά, ώστε  να μπορούμε να κάνουμε συναυλίες, η ΜΚΟ φρόντιζε να έχει το κάθε παιδί δική του κιθάρα. Πολλά παιδιά, φεύγοντας από το camp ρωτούσαν: «μπορώ να κρατήσω την κιθάρα;» H CBM σαν επιβράβευση για την προσπάθεια που έκαναν και τον ζήλο που έδειχναν, τους χάριζε τις κιθάρες.

Μια εικόνα (από το Δημοτικό Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων Καρά Τεπέ) χίλιες λέξεις και μια ακόμη: Ανθρωπισμός.

Μ.Β.: Ποια είναι η εικόνα που έχετε από τους προσφυγικούς καταυλισμούς;

A.M.: Πολύς πόνος! Ανείπωτος πόνος! Το μεγαλύτερο μάθημα για μένα είναι ότι ο άνθρωπος ζει με την ελπίδα. Μπορεί να στερηθεί οτιδήποτε άλλο, αλλά η ελπίδα είναι η μόνη λέξη που τον κρατάει ζωντανό. Έβλεπες την τραγική καθημερινότητά τους: τη δυσκολία να επιβιώσουν σε ένα βίαιο περιβάλλον, τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, την κακομεταχείριση, βιώνοντας την καθημερινή αβεβαιότητα να μην ξέρουν αν θα φύγουν, αν θα πάρουν άσυλο, αν θα τους γυρίσουν πίσω… Πολλοί ήταν άνθρωποι που είχαν χάσει γονείς, είχαν χάσει παιδιά, είχαν χάσει τα πάντα! Ο καθένας τους να κουβαλάει τον δικό του πόνο… Και παρ΄ όλα αυτά, τους έβλεπες να σε χαιρετάνε με χαμόγελο. Γιατί ζούσαν με την ελπίδα ότι η μέρα που θα έρθει αύριο,ίσως να είναι το τέλος του εφιάλτη τους! Τη λέξη «ελπίδα», την έβρισκες ζωγραφισμένη στα μάτια, στο χαμόγελό τους! Για μένα αυτό είναι μεγαλείο ψυχής! «Προσφυγικός καταυλισμός…» ό,τι αρνητική ενέργεια σου δίνει η λέξη: άθλιες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης, βιαιότητα, απαξίωση, γεγονός που σημαίνει ότι χάνεις την αξιοπρέπειά σου, τον εαυτό σου, τον αυτοσεβασμό σου! Πόνος… Παντού πόνος! Καταυλισμός = πόνος, ανασφάλεια, αδιέξοδο.

Μ.Β.: Διατηρείτε προσωπική επικοινωνία με πρόσφυγες που έφυγαν από τους καταυλισμούς;

A.M.: Ναι, με πάρα πολλούς, γιατί έχω έρθει πολύ κοντά τους βιώνοντας κοινές χαρές και λύπες κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Ακόμη και τώρα υπάρχουν παιδιά που ενδιαφέρονται να μάθουν τι κάνω, πώς είναι οι συνθήκες του μεταναστευτικού στο νησί, τι κάνουν οι φίλοι που έχουν αφήσει πίσω… Επίσης συχνά εξακολουθούν να με συμβουλεύονται για ακούσματα που προσπαθούν να παίξουν στην κιθάρα.

Η Αννίτα Ματζουράνη με μαθητές της από το CBM: μια φωτογραφία γεμάτη Αγάπη

Μ.Β.: Θυμάστε κάποια ξεχωριστή περίπτωση μαθητή σας;

A.M.: Θυμάμαι με συγκίνηση,  μια περίπτωση παιδιού που ήρθε στο μάθημα, μετά από την παρότρυνση ιατρού από το Νοσοκομείο Μυτιλήνης (ψυχιατρικό τμήμα), με την ελπίδα ότι το μάθημα της μουσικής θα λειτουργήσει θεραπευτικά στον ψυχισμό του. Στην αρχή το παιδί ήταν πολύ μαζεμένο. Σιγά σιγά όμως, ένωσε τη δική του φωνή με των υπόλοιπων παιδιών, έκανε αισθητή την παρουσία του, απέκτησε σθένος και έπαιζε μόνο του κιθάρα και τραγουδούσε! Το παιδί, εντάχθηκε στο μουσικό μας σύνολο, έπαιξε και τραγούδησε στην τελευταία μεγάλη συναυλία μας, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, μπροστά σε 2.500 κόσμο! Οι γονείς του παιδιού μας ευγνωμονούσαν καθημερινά για τη βελτίωσή του, χάρη στην καθημερινή συμμετοχή του στο τμήμα μας. Το ίδιο το παιδί, συνήθιζε να λέει: «η μουσική με έκανε να χαμογελάω και πάλι!»

Με κάτι τέτοιες εμπειρίες νοιώθω ότι έχω ζήσει για … χίλιες ζωές!

Ποια είναι η Αννίτα Ματζουράνη

H Αννίτα Ματζουράνη ζει και εργάζεται στη Μυτιλήνη, ως Καθηγήτρια Κλασικής Κιθάρας.
Είναι πτυχιούχος κλασικής κιθάρας και ανώτερων θεωρητικών (Πτυχίο Ειδικού Αρμονίας, Αντίστιξης και Φυγής).
Διδάσκει κλασική κιθάρα στο Ωδείο «Νίκος Σκαλκώτας» (Παράρτημα Μυτιλήνης) από το 1989, ενώ από το 2020, συνεργάζεται και με το Εθνικό Ωδείο (Παράρτημα Μυτιλήνης).
Έχει εμπειρία διεύθυνσης κιθαριστικών συνόλων και κάνει μεταγραφές μουσικών έργων και τραγουδιών.
Εκτός από την εμπειρία της στη μουσική παιδαγωγική, διαθέτει ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση στη διαχείριση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Ειδικότερα, από τον Απρίλιο του 2017, έως τον Μάιο του 2021, εργάστηκε ως δασκάλα κιθάρας στη ΜΚΟ “Connect By Music”. Αντικείμενό της, η διδασκαλία κιθάρας σε πρόσφυγες και μετανάστες (ανηλίκους και ενήλικες) στα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων (Μόρια, Καρά-Τεπέ, Tapuat, Gekko School). Στο πλαίσιο αυτό, ανέλαβε τον συντονισμό ομαδικών μαθημάτων κιθάρας σε παιδιά και ενήλικες, οι οποίοι δεν είχαν καμία μουσική γνώση. Παρόλα αυτά, με συστηματική δουλειά σε χρονικό διάστημα ολίγων μηνών, οι μαθητές διδάχθηκαν βασικά στοιχεία μουσικής θεωρίας, απέκτησαν αίσθηση του ρυθμού και δεξιότητες ανάγνωσης παρτιτούρας, καθώς και ταμπλατούρας.
Το 2018, της ανατέθηκε η συγγραφή της Μεθόδου Εκμάθησης Κιθάρας για το CBM, η οποία κυκλοφόρησε το 2019. Περιλαμβάνει βασική μουσική σημειογραφία, τραγούδια από διάφορες χώρες (Ιράν, Αφγανιστάν κ.ά.) καθώς και δικές της μελωδικές ασκήσεις. Η πρωτοτυπία της μεθόδου, έγκειται στο ότι κάθε μελωδία παρουσιάζεται ταυτόχρονα σε παρτιτούρα, ταμπλατούρα και εκμάθηση ακόρντων.
Στο πλαίσιο της δράσης της στο CBM ανέλαβε την εκπαίδευση και καθοδήγηση Εθελοντών αναφορικά με τη μεθοδολογία οργάνωσης και διεξαγωγής μαθημάτων κιθάρας. Συμμετείχε σε ειδική εκδήλωση για την παρουσίαση του CBM και το εκπαιδευτικό του έργο (Βρυξέλες, 2019). Σε Διεθνές Forum στην Ολλανδία, παρουσίασε τη μέθοδο διδασκαλίας που εφαρμόζει στις δομές προσφύγων του CBM (προσομοίωση διδασκαλίας), παρουσία της πολιτικής ηγεσίας της χώρας (2019).
Έχει συμμετάσχει ως ομιλήτρια σε Ημερίδες της «Ηλιακτίδας Α.Μ.Κ.Ε.» (2018 & 2019), μιλώντας για την επίδραση της μουσικής και τον αντίκτυπό της στην καθημερινότητα των προσφύγων.
Επίσης έχει λάβει μέρος στο εθνογραφικό ντοκιμαντέρ: “Limbo Morias Garden” της Blume Karla.
Σήμερα, συνεργάζεται με τη ΜΚΟ «Ηλιακτίδα ΑΜΚΕ», όπου διδάσκει κιθάρα και άλλες μουσικές δράσεις, σε ανήλικους ασυνόδευτους πρόσφυγες (παιδιά και εφήβους).
Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σχολικής ψυχολογίας και διαχείρισης παιδιών με ειδικές δεξιότητες «Αυτισμός: συμπτώματα και Αντιμετώπιση», «Μουσικοθεραπεία» και από το 2021 συνεργάζεται με «ΣΥΝ-εξέλιξη Λέσβος» (Σύλλογος Γονέων και Φίλων Ανθρώπων με Αυτισμό), διδάσκοντας μουσική σε παιδιά με διαταραχή αυτιστικού φάσματος.
Έχει δώσει συνεντεύξεις σε Ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ. Ενδεικτική αναφορά: Δημόσια Τηλεόραση (ΕΡΤ) Euronews, έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ Λέσβου.

Δημοσιεύτηκε από τον mvoutsadakis

μουσικός (δάσκαλος κλασσικής κιθάρας) και δημοσιογράφος (συντάκτης εφημερίδων) - musician (guitar teacher) and journalist (newspaper editor)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: