«κιθάρα-εξπρές»: ένα αμφιλεγόμενο πρόγραμμα του ΚΠΙΣΝ

Έχουμε πληροφορηθεί ότι τα τελευταία χρόνια προσφέρεται ένα αμφιλεγόμενο πρόγραμμα εκμάθησης κιθάρας: ο χαρακτηρισμός «αμφιλεγόμενο» είναι μάλλον ήπιος. Ας μην ξεκινήσουμε όμως με συμπεράσματα ή με την άποψή μας και ας περιγράψουμε αυτό το πρόγραμμα.

Λέγεται «κιθάρα-εξπρές«. Είναι ομαδικό μάθημα, προσφέρεται δωρεάν και διοργανώνεται από την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και απευθύνεται σε ενήλικες (ο τίτλος του δείχνει ότι απευθύνεται σε ηλικιακές ομάδες πέριξ των 65 ετών).

Για να παίξεις κιθάρα, πρέπει πρώτα να κουρδιστεί η κιθάρα σε open G minor. Δηλαδή οι ανοιχτές χορδές, ξεκινώντας από την έκτη χορδή προς την πρώτη, είναι: D, G, D, G, Bb, D. Υπάρχουν και διδάσκονται δύο τρόποι να ακουστεί μια ελάσσονα ή μείζονα συγχορδία. Για την ελάσσονα, απλά χρησιμοποιείται μπαρέ… σκέτο. Δηλαδή ένα μπαρέ στο δεύτερο τάστο είναι Am, ένα μπαρέ στο πέμπτο τάστο είναι Cm κλπ. Για μια μείζονα συγχορδία, εκτός από το μπαρέ, πρέπει να πατήσουμε με το δεύτερο δάχτυλο τη δεύτερη χορδή και τίποτε άλλο.

Τα γράφω όλα αυτά και σκέφτομαι ότι είναι για γέλια και για κλάματα το πρόγραμμα, και πείτε μου αν κάνω λάθος. Προφανώς υπάρχουν αντισυμβατικά ή εναλλακτικά κουρδίσματα που προσφέρουν κατά περίπτωση, υπάρχουν και εναλλακτικοί ή και συμπληρωματικοί τρόποι «διδασκαλίας» – τα γνωστά «ακόρντα» με τα κουτάκια, οι ταμπλατούρες, χίλια πράγματα έχω ακούσει. Αυτό το πράγμα όμως, προσωπικά, δεν μπορώ να το χωνέψω πως είναι δυνατόν να σημαίνει «μαθαίνω κιθάρα».

Και πως το έμαθα αυτό; Μια μέρα, ένας φίλος καθηγητής πιάνου στο ωδείο που εργάζομαι, δέχθηκε μια ομάδα κυριών με κιθάρες και μου ζήτησε να ανέβω στον τρίτο όροφο να τις κουρδίσω γιατί επρόκειτο να παίξουν κάτι όλοι μαζί και να τραγουδήσουν. Παίρνω την πρώτη κιθάρα, λέω δε μπορεί. Παίρνω μια δεύτερη, το ίδιο. Ώσπου μια από τις κυρίες μου είπε: «Ξέρετε, εμείς, κάνουμε μάθημα στο Νιάρχο, υπάρχει ένα δωρεάν πρόγραμμα που λέγεται κιθάρα εξπρές και κουρδίζουμε αλλιώς τις κιθάρες μας».

«Πως τις κουρδίζετε;» ρωτάω και μου έδειξαν το ντοσιέ τους. Από το οποίο έχω κρατήσει φωτοτυπίες για του λόγου το αληθές:

Έχω επίγνωση ότι γράφω για ένα πρόγραμμα που δεν το προτείνει ο οποιοσδήποτε, αλλά το διοργανώνει η Εθνική Λυρική Σκηνή και το Ίδρυμα Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, η προσφορά των οποίων αναμφίβολα είναι μεγάλη. Μην πέσετε να με φάτε, αλλά η γνώμη μου – κι έχω το θάρρος να την εκφράζω – είναι ότι η «κιθάρα εξπρές» που προτείνουν είναι μια παραφωνία στη συνολική πολιτιστική προσφορά τους. Μπορεί και να πέφτω έξω. Κάθε κριτική δεκτή. Επί του προγράμματος και επί του κειμένου μου. – Μιχάλης Βουτσαδάκης (δάσκαλος κλασικής κιθάρας, δημοσιογράφος).

Δημοσιεύτηκε από τον mvoutsadakis

μουσικός (δάσκαλος κλασσικής κιθάρας) και δημοσιογράφος (συντάκτης εφημερίδων) - musician (guitar teacher) and journalist (newspaper editor)

2 σκέψεις σχετικά με το “«κιθάρα-εξπρές»: ένα αμφιλεγόμενο πρόγραμμα του ΚΠΙΣΝ

  1. Μιχάλη, πραγματικά είναι κρίμα. Δλδ σε κάποιον που εν τέλει θέλει να προχωρήσει τη σπουδή της κιθάρας τι θα του πούνε; Ξέχασε ότι σου είπαμε και πάμε πάλι από την αρχή; Ή μήπως υπάρχει και επόμενο επίπεδο; Επίσης διδακτικά το μπαρέ το θεωρώ προχωρημένο, ακόμη και με ένα δάχτυλο. Το δεξί χέρι πρέπει να αποκτήσει μία πλαστικότητα και έλεγχο της δύναμης πριν προχωρήσουμε στο μπαρέ. Τέλος η συνεχής παράλληλη μετατόπιση των συγχωρδιων δεν «ακούγεται» καλά. Νομίζω τέτοιες πρακτικές ανήκουν στη λογική του fast food με ότι συνεπάγεται αυτό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: